پیـــــرم و گاهــی دلم یاد جوانـــــی می کند

بلبل شـــوقم هوای نغـــــمه خوانی می کند

_______________________

همــتم تا میــــرود ساز غزل گیــــرد به دست

طاقتم اظــــهار عجـــــز و ناتـــوانی می کــند

_______________________

بلبلی در سیـنه می نالد هنوزم کـــاین چمن

با خزان هم آشــتی و گــل فشــانی می کند

_______________________

ما به داغ عشـــــق بازیها نشســـتیم و هنوز

چشم پروین همچنان چشمک پرانی می کند

_______________________

نای ما خامــــش ولی این زهره شیطان هنوز

با همــــان شور و نوا دارد شبـــــانی می کند

_______________________

گر زمـــــــین دود هوا گردد همــــــــانا آسمان

با همان نخــــوت که دارد آســـمانی می کند

_______________________

سال ها شد رفته دمــسازم ز دست اما هنوز

در درونم زنــــــده است و زندگـــانی می کند

______________________

با همه نســــــــیان تو گویــی کز پی آزار من

خاطرم با خاطـــــــرات خود تبــــانی می کند

______________________

بی ثمر هرســــاله در فکر بهـــــــــارانم ولی

چون بهاران می رسد با من خـزانی می کند

_____________________

طفل بودم دزدکی پیر و علیـــــــــلم ساختند

آنچه گردون می کند با ما نهـــــانی می کند

_____________________

می رسد قرنی به پایان و سپـــــــهر بایگان

دفـتر دوران ما هم بایــــــــگانی می کنـــــد

_____________________

شــــــــهریارا گو دل از ما مهـربانان مشکنید

ورنه قاضی در قضا نامهـــــــــربانی می کند

شـــــــــــهریار

_______________

یادش بخیر